از دادخواهی مدنی تا سقوط در هرج و مرج

۳ از دادخواهی مدنی تا سقوط در هرج و مرج
شروع تظاهرات امروز کابل مدنی بود. جمعیت محدودی خسته از خشونت و مرگ برای اعمال فشار و پاسخ‌گوساختن حکومت به صحنه آمدند. چنین اتفاقی در جامعه‌ای که این همه ترور و وحشت در آن اوج گرفته است و حکومت مسؤولانه عمل نمی‌کند، امری طبیعی است. ادامه این وضعیت اما مسیری را طی کرد که کم‌تر از دهشت و تروریسم جاری در کشور خطرناک نیست. آتش‌گشودن به سوی مردم از یک‌سو و فرصت‌طلبی نیروهایی که جنون جنگ و کشتار دارند در سوی دیگر وضعیت را به سمتی سوق داد که می‎رود جوی خون دیگری را جاری کند.
به همان اندازه که آتش گشودن به سوی معترضان قابل توجیه نیست و سیمای غیرانسانی از حکومت و ارگ ترسیم می‌کند به همان اندازه برای حمایت از نیرویی که با میل به آشوب و آنارشی در کمین وضعیت نشسته‌اند دلیلی نمی‌توان یافت. تجربه ثابت کرده است که خطر تسلط این نیروها بر وضعیت کمتر از خطر سلطه تروریسم نیست. در وضعیت اکنون آنچه خواست تاریخی است اصلاح نظام به لحاظ نوع فعالیت و کارکرد است نه فروپاشی و ازبین‌بردن آن.  

۴
فعالین و مبارزین نهادهای مدنی برای حراست و حفاظت از حرکتی که آغاز کرده بود مسؤولیت دارند تا دوباره به صحنه باز گردند و پیش از آن که دیر شود دادخواهی مدنی را از سقوط به دست نیروهایی که کمتر از طالب ضدمدنی نیستند بیرون کنند. در فردای آشوب و هرج و مرج آن چه اتفاق می‌افتد چیزی جز جاری‌شدن خون بیشتر و برچیده‌شدن گلیم هر نوع دادخواهی و رفتار مدنی نیست. باید با مسؤولیت‌پذیری از افق بازتر به موضوع نگاه کنیم.



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*